Bij de inrichting van een huis zijn de meubels rond de eettafel vaak een sluitpost, terwijl ze juist het meest intensief gebruikt worden. In tegenstelling tot een bank waar je ’s avonds op ploft, worden deze zitmeubels de hele dag door gebruikt, geschoven en blootgesteld aan potentiële vlekken van eten en drinken. Een duurzame keuze maken gaat niet alleen over het milieu, maar ook over de levensduur van het product in je eigen huishouden.
In dit artikel focussen we op de praktische kant. Hoe kies je een meubelstuk dat jarenlang mooi blijft? Wat zegt de Martindale-score over slijtvastheid en hoe onderhoud je verschillende soorten bekleding?
Slijtvastheid begrijpen: De martindale test
Als je op zoek gaat naar nieuwe meubels, kom je in de specificaties vaak de term ‘Martindale’ tegen. Dit is geen marketingterm, maar een gestandaardiseerde meetwaarde voor de slijtvastheid van stof. Tijdens een test wordt een wollen stof onder druk in cirkels over de te testen stof gewreven. Het aantal toeren dat de machine maakt voordat er drie draden breken, is de Martindale-score.
Voor stoelen eettafel gebruik is dit een cruciaal getal. Omdat je tijdens het eten vaak verzit, aanschuift en opstaat, heeft de stof veel te verduren. Voor normaal thuisgebruik wordt een score van minimaal 15.000 tot 25.000 aangeraden. Heb je kinderen, huisdieren of wordt er aan de tafel ook intensief gewerkt? Zoek dan naar stoffen met een score boven de 30.000 of zelfs 50.000. Dit voorkomt dat de stof na een jaar al kale plekken vertoont op de zitting of de hoeken van de rugleuning. Naast slijtage is ook ‘pilling’ (het ontstaan van kleine bolletjes stof) iets om op te letten; synthetische stoffen zijn hier vaak gevoeliger voor dan natuurlijke materialen, hoewel moderne blends dit risico steeds beter minimaliseren.
Vlekbestendigheid en schoonmaakgemak
Een ongeluk zit in een klein hoekje: een omgevallen glas wijn, spaghettisaus of chocoladevingers. De praktische bruikbaarheid van een eetkamerstoel valt of staat met hoe makkelijk deze schoon te maken is. Hierin zijn grote verschillen tussen materialen.
Leren of kunstleren bekleding is het meest vergevingsgezind; een vochtige doek is vaak voldoende. Echter, bij stoffen bekleding is preventie de sleutel. Veel fabrikanten bieden de mogelijkheid om stof te impregneren. Hierbij wordt een onzichtbare beschermlaag aangebracht die voorkomt dat vloeistoffen direct in de vezel trekken. Druppels blijven daardoor ‘op’ de stof liggen, waardoor je tijd hebt om ze weg te deppen. Als je kiest voor onbehandelde stof, zijn afneembare hoezen een duurzame overweging. Deze kunnen in de wasmachine of naar de stomerij, wat de levensduur van de stoel aanzienlijk verlengt. Microvezel is ook een populaire keuze voor gezinnen; de dichtgeweven structuur stoot vuil af en is vaak zeer robuust.
Constructie en duurzaamheid van het frame
Duurzaamheid gaat niet alleen over de bekleding, maar ook over wat eronder zit. Een stoel die na twee jaar begint te wiebelen of kraken, is uiteindelijk een belasting voor zowel je portemonnee als het milieu. De constructie van het frame bepaalt de stevigheid.
Massief hout en metaal zijn over het algemeen duurzamer dan constructies van spaanplaat of dun multiplex. Let bij houten frames op de verbindingen: zijn deze gelijmd en geschroefd, of wordt er gebruikgemaakt van traditionele pen-en-gatverbindingen? Metalen frames, vaak gepoedercoat, zijn vrijwel onverwoestbaar, maar controleer wel de lasnaden en de kwaliteit van de dopjes onder de poten. Deze dopjes zijn essentieel om je vloer te beschermen en slijten het hardst. Een duurzaam ontwerp maakt het mogelijk om deze slijtdelen (de dopjes) eenvoudig te vervangen. Door te kiezen voor kwaliteit en materialen die gerepareerd kunnen worden, draag je bij aan een circulaire economie en geniet je langer van je aankoop.